قولنج های مغز یک ضعیفه

• رفتن به آبفای استان برای نشون دادن کار هام که ببینم دوس دارن باهام همکاری کن یا نه ؟! که در قبل کار ها و پروژه هایی که بهم می سپرن و بهشون تحویل می دم در قبلش مبلغی دریافت می کنم یا نه ؟که معاون مربوطه از صبح علل الطلوع شنبه مورخ 29 / 10 / 1390 جلسه تشریف داشتند ..تا امروز که سه شنبه بود همچنان در جلسه و ماموریت به سر می برند ..نامبرده علل حاضر خیلی باید فعال و مردم خواه باشن که انقدر در تلاشند
• حضور در جلسه ای جهت پیش برد کار های گروه ..که دو نفر از افراد گروه به فعال ترین عضور گروه نامبرده ساره آریا منش حمله ور شده و با گفتار هایشان 2 ساعت تمام ساره آریا منش را مستفیظ یا مستفیذ یا مستفیض نمودند ..و سرپرست گروه  از این حمله و روزی خون ( منظور همان شبیحخون ولی در روز ) ذوق مرگ می شدند و در تمام عمر 35 سالیشان این چنین بمباران روحیه نشده بودند 
• ساره آریا منش طی آن حمله ی انطحاری یا انتحاری دچار درد سمت چپ کتف، دست و قلب شده است ولی در حال حاضر با همراهی خداوند منانو دعای کائنات  در بهبودی به سر می برد
• شروع نشدن کلاس های ارشد ساره آریا منش

• قدم زدن ساره آریا منش در بمباران دانه های برف شهرشان مورخ 2 / 11 / 1390 و لذت بردن وافر از این پیاده روی ( عالی بود ...دلتون آب ..تنهایی رفتم کلی قدم زدم و با پاهام سنگ ریزه شوت کردم )

دیگه همین دیگه . . .

و دیگه این که دلتون آب من بلاگمو گرد گیری کردم ..انقد ساره تمیزه که برا گرد گیری عید ، بلاگش زیاد کاری نداشت ..عرض ده دقیقه همه چیو راسو ریس کرد ..دلتون بسوزه ) ببینید بلاگم چه برق افتاده ...

و اینکه خسته ی همتون __ ساره

( تمام این شعار ها مخاطب خاص داردو مخاطبشان افراد حاضر در جلسه ی روز دوشنبه مورخ 1 / 11 / 1390 )

و اینکه مرگ بر حس.ادت 

م>رگ بر تُهم.ت

م.رگ بر فت_نه

م.رگ بر سفسته یا صفصته

م.رگ بر خود باختگی

م.رگ بر ریا کاران

م.رگ بر نا ع.دالتی

م.رگ بر د.روغ و فری.ب ک.اری

بعدا نوشت ( ساعت 23 : 10 شب چهار شنبه ) :

شدیدا دلم انار می خواد ..من الان چیکار کنم

مهیار کجایی که سارا ت انار می خواد

دوستان من در میهن بلاگ . . . امید / پیمان / ویکی / سحر / الهام  ..یعنی منم رسما خیلی شوکه شدم وقتی بلاگتونو اون مدلی دیدم ..

البته اول بار که بلاگ یکیتو باز کردم که مُقر نمیام کدومتون بودید ..

خیلی ناراحت شده بودم که دیدم بله ..این ماله خوده سیستم میهن بلاگه

ای تو روحه میهن بلاگ ..

آخه قحطیه بلاگ بود شما وطن پرستا رفتین تو میهن ..

بمیرید که منو سکته دادید

زمستان ..

قطره های باران ..

دانه های برف سرگردان

هوای مطبوع ..

خنکای بهار ..

خزه های بیرون زده روی دیوار

شکوفه های گُوله شده ،

روی شاخه های پشت پنجره

کبوتر های شازده ی همسایه

بق بقو کردن های بی دغدغه

نگاه من ..

نگاه او

آه های بیرون زده از سبوه

حرف های ناگفته

طنین نشنیده

سرزمین سبز ...

درخت های آزاد

طبقه ی هم کف ...

روزنامه های روز میز

خود کار های رنگارنگ توی کیف

قفسه ی کتاب های مذهبی . . . 

پتوی تابستانه ی آبی

مادر بزرگ پیر . . .

بخاری قدیمی دوران دو نفری پدری و مادری

خنده های برادرانه

دست های مهربان مادرانه

جیغ کشیدن های دخترک ناز و دُردانه

نگاه های مهبوط زن کهنسال

توپ بازی های پسرک های کوچکو خردسال

 همه و همه نشان زندگیست ..

همه و همه  نشان بندگیست

نشان حضور توست ..

نشان بود توست

خدای من

تویی تنها ؛ جود من

دلتون آب

ظهری که رسیدم خونه و ناهار رو که خوردم ..رفتم رو کاناپه  که استراحت کنم ..کلا خوابم برد ..

الان هم بیدار شدم ..

رفتم تو آشپز خونه ..می دونید رو میز ناهار خوری چی دیدم ؟

آش دوغ محلی ..اونم دس پخت کی ؟!

مادر جونم ( مامانه مامانم )..الهی من قربون مادر جونم برم 

غذاهاش حرف نداره ..

یعنی من عاشق آش دوغای مادرجونمم ..

شاید سالی یه بار اتفاق بیفته که قرعه به ما بیفته  و بتونیم از آش مادر جونمون بخوریم

مثه اینکه داداشم که صبحی رفته بود آینه بغل ماشینو درس کنه ..از اون طرف رفته خونشون و آش آورده

ای دلتون آب بشه 

آب آب آب آب آب آب آب آب آب آب آب آب آب آب آب آب

تهدید نوشت : 

راستی دوستان ..یه 48 ساعت فرصت دارید بیاید خودتونو تو بلاگم نشون بدید ..

چون خیلی از هم لینکامو دیگه نه تو بلاگ خودشون می بینم و نه تو بلاگ خودم  . . .

کلا می خوام یه گرد گیری مفصل عید تو لینکام انجام بدم  ..مفصلااااااااااااااااااااااا

اونم با جارو دستی ..فک کنم تموم خاکش بلاگمو بردار ..احتمالا از طریق لینک به بلاگ شما هم می رسه

تا جارو دستی نخوردید از من بیاید یه سر بزنید ..

اومدو این ساره ی بمیره ..و شما دیگه نبینینش ..شما نباید یه سر بهش بزنید

زندگی کردن تو شهر های بزرگ مثه تهرون به نظر سخت میاد .. 

بنا بر تموم مشکلاتی که داره ..و گذشته از تموم اینها .. 

زندگی و قرار گرفتن در کنار آدم ها با ملیت ها و قومیت های مختلف و فرهنگ ها و عقاید مختص به خودشون  

امنیت تو شهر های بزرگ به نظر میاد که نا محدود تر باشه و برقراری بهینه ی اون سخت  

کلی جاده ..بزرگ راه اتوبان ..با وجود بیشترین امکانات رفاهی  

ولی خب همه ی اینها سختی خاص خودشون رو دارن .. 

برای کاری اومدیم تهرون ..یه سفر یه روزه تقریبا  

هوا فوق العاده طوفانی .. 

۴۰ کیلومتری دماوند یه یخبندون و برف شدید .. 

به طوری که اگه ترمز می زدی حتما ته دره بودی  

که مجبور میشی یه چیزی حول و حوش ۵۰ دقیقه بدون ترمز و دنده یک بری .. 

قبلش با یه پارس آینه به آینه می شی و راننده ی ماشین که اندازه ی پدرته میباد بیرون و می گه خانوم من در وهله ی اول معذرت می خوام .. 

فقط آینه به آینه شدی در حالی که فکر می کنی رو بدنه ی ماشینت زدگی به وجود اومده  

تو اون برف شدید می ری بیرون و می بینی نه فقط آینه ت داغون شده ..جاده انقد لیز بوده که ماشین عقبی نتونسته جلو خودش رو بگیره و بر خورد می کنه با ماشینت  (ماشین بابا ) 

می گه خانوم چیکار کنیم ..می گم نمی دونم ..نکنه تو این برف وسط این برهوت باید وایستیم آقا پلیسه همیشه بیدار بیاد کوروکی بکشه  

می گه می خواین من بیمه نامم رو تقدیم کنم ..تو که می دونستی دنبال بیمه رفتن کلی دنگو فنگ داره ..پیش خودت می گی نه برادر من بیمه نامه کیلو چنده .. 

میگه می خواید نقدی حساب کنم ..میگه قیمت آینه چنده ..تو می دونی ولی چیزی نمی گی ..چون دقیقا خبر نداری چقد خرابی به بار اومده ..خودش می گه آره تا چن وقت پیش جفتش ۷۰ / ۸۰ وای میستاد .. 

در کل سه تا تراول ۵۰ هزار تومنی در میاره ..شمارشو می ده ..و می گه اگه خرابی بیشتر داشت زنگ بزنید ..شماره حساب بدید من تقدیم می کنم  

از تهرون بر گشتیم ..ماشیتنه هم که تو پارکینگ افتاده  

چرا ما همیشه فکر می کنم جهان سومی هستیم و نمی تونیم پیشرفت کنیم  

من و اون آقا که سنش همسنو سال پدرم بود و به قول خودش مدیر پروژه های کلون بود ..بی دنگو فنگ مساله رو حل کردیم و قرار شد کسری یا مازاد پولی رو که بهم داده با شماره حساب حل کنیم  

البته همیشه آدم های خوب هم به پست آدم نمی خورن .. 

دیروز موقع برگشت ..موقع اومدن از جاده مخصوص به جای اینکه برم تو لاین شهید همت اشتباهی رفتم مستقیم که مجبور شدم برا برگشت از جلو ورزشگاه آزادی رد شم .. 

کلی آدم اون جا جمع شده بودن که با موتوراشون وسط خیابون مانور می دادن و اجازه نمی دادن ملت رد شن ...یه جورایی ترس برم داشته بود ..گفتم نکنه گیر یه سری وحشی افتادم اونم تو تهرونی که آدماش دم از پیشرفت می زنن .. 

ولی نترس بازی در آوردمو با ماشین هی جلو تر می رفتم تا راه رو باز کنن .. 

یه سری دخترای فشنال آنتیک برد که تو بغل اون پسرای تمدن ندیده بودن ..  

ولی خر سوار اونا با میونداری یه آقایی به ختم رسید و یه جورایی کنار کشیدن

حالا اون جا جلو ورشگاه آزادی باز چه خبر بود خدا داند .. 

خدا وکیلی من شهر خودم  با بافت قدیمش رو به تهرون ترجیح می دم .. 

 جاده ها تو رفتو برگشتم داغون بود .. 

اصلا طوفان بود ..اگه کار ضروری ندارید.. مسافرت نرید دوستان  

علی الحاضر یا علی مدد  

من خود دلم از مهر تو لرزید ,وگرنه